Bejegening in de zorg

In dit boek wordt met praktische, herkenbare voorbeelden ingegaan op de professionele wijze waarop hulpverleners cliënten, in welke zorgsector dan ook, kunnen bejegenen. De geformuleerde visie bepaalt in hoge mate de bejegening van cliënten. Deze visie wordt met de attitude gestalte gegeven. Binnen deze attitude speelt de kritische zelfreflectie de belangrijkste rol; zelfkennis, scherp kijken naar jezelf, gaat aan alles vooraf. Respectvolle bejegening is een kwaliteitsinstrument.

Mensen in verzorgings- en verpleeghuizen, ziekenhuizen, de psychiatrie, thuiszorg, jeugdhulpverlening, mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke handicap zijn (zeer) afhankelijk van de wijze waarop hulpverleners hun bejegenen. Die bejegening vraagt om een heldere, breed gedragen visie. Veel praktijkvoorbeelden brengen de visie tot leven. Er wordt onder andere ingegaan op keuzevrijheid, privacy, agressie, seksualiteit, dood, handelingsverlegenheid en betekenis van gedrag.

De visie wordt vertaald in attitude-aspecten: onder andere acceptatie, interesse in iemands geschiedenis, kritisch samenwerken, zorgen voor een ander. Binnen de eigen houding gaat het vooral om kritische zelfreflectie: dat wil zeggen jezelf ter discussie stellen,, emoties bespreekbaar maken, grenzen duidelijk hebben, bezien hoe normatief je bent en zelfacceptatie. Een dergelijke bejegening vraagt om een open cultuur waarin mensen elkaar professioneel aanspreken op elkaars gedrag.